Al snel schilderde ze meer dan 10u per dag...

“Anne Adams was een celbioloog van 46 jaar aan de universiteit van British Columbia toen ze plots een overweldigend verlangen kreeg om te schilderen.
Ze had geen artistieke opleiding of ervaring maar voelde enkel de spontane behoefte om zich uit te drukken. Ze kocht wat schilderdoeken en toverde haar logeerkamer om tot atelier.
Al snel was Anne tot 10 uur per dag kunst aan het maken en schilderde ze alles, van landschappen tot abstracte voorstellingen van pi (zie afbeelding onder).
Ze kreeg belangrijke opdrachten en haar kunst hing in vele galeries en tentoonstellingen.
Zo ging ze nog 15 jaar door tot ze geveld werd door de ongeneeslijke hersenziekte die aan de grondslag lag van haar onweerstaanbare drang om zich artistiek uit te drukken; frontotemporale dementie.”

Uit het boek “Hoe creativiteit werkt” van Jonah Lehrer

 

pi" - "pi" door Anne Adams -

 

Dit verhaal, hoe tragisch ook, bevat ook een opbeurende moraal.

Drie dingen die we hieruit kunnen meenemen:

  1. Het verlangen om iets moois te maken is geen zeldzame drang van kunstenaars maar komt ook voor bij verpleegsters, tuinmannen, huisvrouwen, stofzuigerverkopers en celbiologen.
    Alleen merkt niemand het op omdat we onze zelfexpressie onderdrukken in onze prefrontale cortex. (Onze zogenaamde “innerlijke criticus” huist hier)

  2. We hebben onze voorkwab van onze hersenen, deze prefrontale cortex, nodig om onze impulsen te onderdrukken en normaal te functioneren in het dagelijks leven.
    Maar om te improviseren, moeten we manieren vinden om deze te negeren. Onderdrukken van expressie en creativiteit is aangeleerd tijdens onze latere kindertijd. We kunnen het dus ook “ont-leren”.

  3. Je bent nooit te oud om je toe te leggen op de kunsten.
    Door op latere leeftijd te gaan schilderen, tekenen, boetseren hervind je een gevoel van vrijheid. Je herinnert je misschien nog uit je kindertijd het pure plezier dat creëren je brengt.Je werken naar buiten brengen en gaan tentoonstellen, is dan ook nog eens goed voor je persoonlijke groei en je zelfvertrouwen.

Over hoe je best kan omgaan met deze “innerlijke criticus”, is leesvoer voor een volgend blogbericht. De eerste stap is je bewust worden van deze criticus, weten waarom je creatieve blokkades ervaart en er gewoon naar kijken, zonder te oordelen.

Voor wie meer wil weten over hoe nieuwe ideeën kunnen ontstaan en hoe creativiteit werkt in onze hersenen, is het boek van Jonah Lehrer een aanrader. Het is een sprankelend boek dat je helpt om creativiteit te begrijpen en zelf creatiever te worden.

 

Liefs,

Mieke

PS: Heb jij veel last van jouw innerlijke criticus?
Zoek je manieren om hiermee om te gaan?
Vraag gerust vrijblijvend een persoonlijk gesprek me aan.

 

Vraag een gratis gesprek aan