Creativiteit stimuleren bij kinderen

Ik vergeet het nooit, heel even moet ik ingedommeld zijn.

Het was dan ook een gedroomde zomerdag. 

M’n kinderen waren 2,5 en 4 jaar oud, ze vermaakten zich met een teiltje water in de tuin terwijl ik naast hen lag te genieten van het zonnetje. Gemoedelijk starend naar dit vertederend tafereeltje, moeten m’n oogleden de ongelijke strijd met de zwaartekracht hebben opgegeven... 

Toen ik even later wakker schoot, was één en ander veranderd.
Hier stonden m’n kinderen, van kop tot teen zo blauw als een smurf.

Ze hadden blijkbaar wat verf uit het schilderatelier opgevist en vonden het een prima idee om deze onder het water in de teil te mengen.

Kwaad op mezelf, omdat veel erger tijdens dit onbewaakt moment had kunnen gebeuren, gaf ik de kinderen een standje.
Die grote witte ogen in hun blauwe gezichtjes keken me geschrokken aan, verrast door mama’s paniek.

Ietwat later, nadat alle blauw was weg geschrobd, kon ik er alweer om lachen. Wonderlijk toch, hoe kinderen de wereld ontdekken door gewoon te dóen. Falen staat niet in hun woordenboek. 

Onbevangen en onbevreesd gaan ze op ontdekkingstocht, alle zintuigen in aanslag, door te voelen, proeven, zien, horen en te ruiken.
Als ouder of opvoeder voelen we ons verantwoordelijk om onze kinderen te duiden op de gevaren van al dat geëxperimenteer. Naarmate het kind ouder wordt, zal het zich een heleboel van onze waarschuwingen/regels/beperkingen hebben eigen gemaakt.

Hun wereld wordt zo weliswaar een stuk veiliger, maar wat met die creatieve geest? 
Deze fundeert zich nu net in een onbevangen kijk op zaken, geen angst voor falen of voor het onbekende.

Een alternatieve term voor creativiteit is ‘vindingrijkheid’.
Het is net déze vindingrijkheid die ons als mens in staat stelt om oplossingen voor allerhande problemen te bedenken, thuis, op het werk of in de samenleving... 

Vanzelfsprekend moeten we onze kinderen behoeden voor gevaar, geen twijfel daarover, maar gaan we ook bewust om met het inperken van hun creativiteit

Mijn kinderen hadden geëxperimenteerd met kleur aan het water toe te voegen. Door met dat water te spelen, zagen ze tenslotte ook zelf helemaal blauw.
Die pigmenten op hun huid waren waarschijnlijk niet gezond. Ik heb goed gereageerd door zo snel mogelijk het pigment van hun huid te willen verwijderen. 

Kind creatief

Maar hoe had ik bewuster kunnen omgaan met hun vindingrijkheid? Had ik misschien later het experiment kunnen overdoen maar dan met andere dingen om te kleuren in die teil, zoals textiel of andere voorwerpen?  Of had ik hen met veilige verven een bodypaint activiteit kunnen aanreiken. Waarschijnlijk had dit op vlak van het ontplooien van creativiteit zeker beter geweest dan enkel het standje te geven en hen te waarschuwen voor de gevaren.

Er zijn zoveel manieren om stil te staan bij de vindingrijkheid en creativiteit van opgroeiende kinderen.
En je hoeft niet meteen aan de slag met klei of verf, alhoewel dit zeer dankbare materialen zijn.

Het kan ook wanneer je een kind ziet dat aan het experimenteren slaat met de voorraadkast of de werkkoffer.
Vraag je dan af of er wel degelijk acuut gevaar is.
Moet het experiment onmiddellijk worden gestopt?
Is het noodzakelijk om in te grijpen, te corrigeren of kan je deelnemen aan het experiment om het veilig te laten verlopen?

Je kan eventueel zelfs bijkomende vragen stellen of extra materialen aanreiken.
Zo wordt je deelgenoot aan wat het kind voor de eerste keer ziet, hoort, ruikt, proeft en voelt.

Je krijgt op deze manier ook zelf een meer onbevangen blik op zaken, nieuwe inzichten en je scherpt je eigen creativiteit terug aan.
Bovendien is het een leuke manier om samen met je kind de wondere wereld waarin we leven te (her)ontdekken.
Dubbel plezier dus.

Keep on creating!

Kind creatief   

 

 

Heb jij nog tips over het omgaan met creativiteit van kinderen, laat ze gerust achter hier in de commentaren. 

 

Mieke